افطاری بود ما هم با بروبچ رفتیم...

جای شما خالی حلیم بود....

البته افطار بدون چایی هم عالمی داره....

بعد افطار همه مثل ندید پدید ها نون سنگک ها ی اضافه تو سفره رو برمی دارن و به ما هم که صفر کیلومتر هستیم می دن.....

_بخورید که اینجا از این جور چیزها گیر نمی یاد...

نمی خوام دلگیرش کنم ولی وقتی یه نعمتی رو از دست دادی یا ازت دور شد تازه قدرش رو می دونی....

قمی ها ....

قدر پدر مادراتون....

قدر خواهر برادراتون...

قدر خلوت و تنهایی اتاقتون...

قدر همه چی همه چی  حتی نون سنگکتون رو هم بدونین...