برف میاد...

ارزو کردن مثل دراز کردن دست تو برفه...اگه بخوای فقط یه دونه ی خاص رو بگیری خیلی سخته اگرم گرفتیش لذتش چندثانیه است...زود اب می شه و تمام و تو مجبوری دل ببندی به یه دونه برف دیگه...

ولی کافیه دستت رو اروم بگیری زیر بارش تند برف به صحنه نگاه کنی بدون ابنکه جذب هیچ کدوم از دونه ها بشی به همشون باهم نگاه کنی به اتفاقی که داره می افته به خدایی که داره دونه دونه ی این برف رو می اندازه همون جایی که باید بیافته...

.

.

.

یه ان برمی گردی می بینی دستت پرشده از دونه های برفی که اگرم می خواستی سوا کنی نمی تونستی انقدر خوب انتخاب شون کنی....

دستت لحظه به لحظه پر میشه از دونه های جدید  بدون اینکه تلاشی برای گرفتنشون بکنی...

باید غرق در هنر نمایی خدا شد...

انقدر که حتی سنگینی دونه های برف هم حواست و پرت نکنه...

باید غرق شد

/ 2 نظر / 23 بازدید
نور

چه تعبیر قشنگی کاش همیشه یلدمون بلشه همه چیز رو خدا خودش برامون درس می کنه و حکمتی توشه و قشنگه

فاطمه. ل

آقا مشکل من همینه! قم برف نمیاد آخه من از این عبرت ها بگیرم[نیشخند] عالییییییییه.. عالی با اجازتون کپی میکنم... خداکنه برف بیاد!